Het Reisgenootschap
- Replies 36
- Views 5.5k
- Created
- Last Reply
Top Posters In This Topic
-
ERRWINS 2 posts -
Megadreams 2 posts -
Guardian1980 2 posts -
Visser23 1 post
Popular Days
Featured Replies
Recently Browsing 0
- No registered users viewing this page.
Er waren eens, lang geleden, vijf dappere lieden die een groot avontuur wilden aangaan. Ze wachtten een lange winter, overleefden 1 april en gingen vervolgens vol goede moed op pad met de eerste zonnestralen van het afgelopen voorjaar. Op naar het avontuur!
Enkele maanden reisden zij voort. Eerst over uitgestrekte grasvlaktes die reikten zover het oog kon zien. Vervolgens waren er de glooiende heuvels, waarbij er toppen en dalen te bespeuren waren. Net voor midzomerdag kwamen zij aan bij de voet van een gigantische bergketen. Als zij hun doel wilden bereiken, dan moesten de bergen beklommen worden. Gelukkig waren er twee lieden die over de nodige vaardigheden beschikten om de berg op de juiste manier te beklimmen. Vol goede moed trokken ze naar boven. Eén van betreffende lieden had al jarenlange ervaring en vertelde 's avonds bij het kampvuur verhalen over lang geleden, toen er nog dieren over de grasvlakten liepen.
Midzomerdag brak aan en hoog in de bergen werd de zon ondraaglijk. De vertalenverteller dacht terug aan tien jaar eerder, toen hij aan zijn eerste avontuur begon. Het kon zo niet langer, besloot hij. Hij legde met pijn in het hart uit hoe de rest verder moest reizen, terwijl hij terug zou gaan en zijn leven zou wijden aan het doorvertellen van de oude verhalen. En zo waren de lieden nog maar met vier.
Ze trokken de bergen over, langzaam maar gestaag. In het najaar ving de leider van de groep een blad dat door de lucht zweefde. Het blad was groen, bruin, rood - een echt prachtig herfstblad. Hij liet het aan zijn groepsgenoten zien en zij waren eveneens onder de indruk. Eén van hen was altijd al creatief ingesteld geweest en werd direct geïnspireerd door het wonder der natuur. Hij besloot dat hij zijn doel had bereikt en dat de anderen verder moesten gaan. Hij zou het blad zo perfect mogelijk na schilderen, en niet stoppen voordat hij alle bladeren van het bos had geschilderd. En zo waren de lieden nog maar met drie.
Tot de drie lieden behoorde een vrouw. Op de een of andere manier had zij echter wel een gevoel voor richting. Althans, daar gingen de twee heren maar vanuit. Onder haar aanvoering stapten ze flink door. Kilometers werden binnen de kortst mogelijke tijden afgelegd. Ze bereikten al ver voor het invallen van de winter het dorp waarin ze de winter wilden doorbrengen. Om dat te vieren besloten ze wat te gaan drinken in de plaatselijke kroeg. De heren hielden het echter snel voor gezien en gingen terug naar de herberg. Toen ze wakker werden was er geen spoor van de vrouw te bekennen. In de tijd die volgde hoorden ze enkel geruchten over een verwarde vrouw die mensen om de weg vroeg, maar zelf kwamen ze haar nimmer tegen. En zo waren de lieden nog maar met twee.
Zo waren, een jaar na het begin van het avontuur, de lieden nog maar met z'n tweeën, en hun doel was nog lang niet bereikt. Om ervoor te zorgen dat ze ook het vervolg van hun avontuur met voldoende vaardigheden en voorbereiding aan kunnen vangen, gingen ze in het dorp op zoek naar een nieuwe reisgenoot. Tot hun groot genoegen vonden ze vrij snel iemand bij de plaatselijke ordehandhaving, die nog eens over enkele prestigieuze onderscheidingen beschikte. Hij stemde in om deel uit te maken van hun groep, om deel uit te maken van hun nieuwe avontuur. En zo zijn de lieden weer met drie.